Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Strony WWWSerwery VPSDomenyHostingDarmowy Hosting CBA.pl
Strona Główna - Linki
Search    
Nawigacja
Strona Główna
Linki
Kontakt
Rezerwaty przyrody na śląsku

1.Babiogórski Park Narodowy
2.Białowieski Park Narodowy
3.Biebrzański Park Narodowy
4.Bieszczadzki Park Narodowy
5.Bory Tucholskie
6.Drawieński Park Narodowy
7.Gorczański Park Narodowy
8.Park Narodowy Gór Stołowych
9.Kampinoski Park Narodowy
10.Karkonoski Park Narodowy
11.Magurski Park Narodowy
12.Narwiański Park Narodowy
13.Ojcowski Park Narodowy
14.Pieniński Park Narodowy
15.Poleski Park Narodowy
16.Roztoczański Park Narodowy
17.Słowiński Park Narodowy
18.Świętokrzyski Park Narodowy
19.Tatrzański Park Narodowy
20.Park Narodowy Ujście Warty
21.Wielkopolski Park Narodowy
22.Wigierski Park Narodowy
23.Woliński Park Narodowy
Użytkowników Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 1
Najnowszy Użytkownik: admin
15.Poleski Park Narodowy


Położenie, powierzchnia, historia


Poleski Park Narodowy został utworzony dnia 1 maja 1990roku z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 kwietnia 1990r. (Dz. U Nr 27, poz. 155 z późniejszą zmianą) do 1 stycznia 1999 r. na terenie województw: chełmskiego i lubelskiego - obecnie jest to obszar województwa lubelskiego. Na jego powstanie czekano już od 1959roku, tj. od czasu formalnego zgłoszenia wniosku przez profesora Dominika Fijałkowskiego.
Kilka przydatnych informacji dotyczących Poleskiego Parku Narodowego:
- Powierzchnia zajmowana przez park mierzy 9647 ha z tego 428 ha jest objęte ścisłą ochroną.
- Dookoła Parku utworzona została otulina o powierzchni liczącej sobie 14041,96 ha.
- Żuraw został godłem Parku.
Park reprezentuje charakterystyczną dla części wschodniej Polski przyrodę. Obejmuje płaskie tereny zachodnich krańców Równiny Łęczycko-Włodawskiej, która stanowi część Polesia Podlaskiego. Obszar Parku odznacza się typowym krajobrazem równinnym, o niedużych różnicach wzniesień. Pagórki wznoszą się w granicach wysokości 170 - 172 m n.p.m. Większe kulminacje wznoszące się na wysokości ponad 180 m n.p.m. znajdują się jedynie w centralnej części. Krajobraz Parku urozmaicają w niewielkiej liczbie płytki jeziora (m.in. Sumin, Moszne, Długie). W obrębie parku również liczne tereny bagienne i torfowiska.
Roślinność

Zbiorowiska leśne pod względem gatunkowym są dość ubogie. Największą powierzchnię porastają lasy mieszane, bory bagienne, olsy oraz bory mieszane. Piaszczyste wyniesienia pokrywają bory sosnowe. Poza tym spotyka się na terenie parku podmokłe łąki, a także zbiorowiska wodne, zbiorowiska szuwarowe i tereny bagienne.
Najważniejszymi torfowiskami są:
Znajdujące się w części zachodniej Parku Torfowisko Orłowskie wraz z jeziorem Łukim oraz Karaśnym,
Część centralną stanowi Bagno Pociągi, które obejmuje torfowiska znajdujące się dokoła jeziora Mosznego, Wytyckiego i Długiego.
Część wschodnia obejmuje dwa bagna: Durne Bagno oraz Bagno Bieleckie,
Stanowiące odrębną część Poleskiego Parku Narodowego znajdujące się w południowej części Bagno Staw oraz Bagno Bubnów.
Nieduży obszar zajmowany jest przez równiny sandrowe piaszczyste zlokalizowane głównie we wschodniej i północnej części Parku.
Na terenie żyznych gleb naglinowych w obrębie wzniesień znajdują się lasy liściaste mieszane, w których dominują takie gatunki jak: grab, dąb, osika, domieszkowo sosna, wiąz, brzoza, natomiast w runie dominuje roślinność zielna. Żyzne piaszczyste wzniesienia porośnięte są przez bory sosnowe. W ich obrębie dominującymi drzewostanami są głównie sosna z niewielką domieszką brzozy, czasem świerka, dębu natomiast w runie leśnym poza mchami występują także: borówka czernica oraz brusznica, paprocie - orlica pospolita. Rozległe równiny i doliny torfowe są porośnięte przede wszystkim przez naturalne, zaroślowe, nieleśne oraz leśne zespoły roślinności. Nieleśne zbiorowiska roślinności na bagnach reprezentują torfowcowe mszary występujące na wysokich torfowiskach, turzycowiska i zrenaturalizowane turzycowe łąki - na przejściowych oraz niskich torfowiskach. Zarośla oraz leśne skupiska bagienne prezentowane są przez takie gatunki jak: sosnowe bory na bagnach ze skarłowaciałą odmianą sosny zwyczajnej występujące na wysokich torfowiskach, wierzbowe zarośla łęgowe, brzeziny na bagnach z brzozą omszoną oraz brodawkowatą na przejściowych torfowiskach oraz bardzo żyzne lasy olszowe na niskich torfowiskach z przewagą olszy czarnej, z czeremchą w podszyciu i z pokrzywą, kniecią błotną, kosaćcem żółtym, ostrożniem i miętą oraz korbieńcem w runie.



Zwierzęta


Różnorodna i liczna w gatunki jest fauna chrząszczy i motyli (paź królowej, tęcznik mniejszy, mieniak strużnik, mieniak tęczowiec, biegacze). Zbadano i zaklasyfikowano tu 41 gatunków z rzędu ważek.
Bogata jest również fauna kręgowców:
a) ryby - występuje tu kilkanaście gatunków, wśród których jest strzebla przekopowi, która jest reliktem glacjalnym.
b) płazy - reprezentowane są przez traszkę zwyczajną i grzebieniastą, kumaka nizinnego, ropuchy, grzebiuszkę, rzekotkę drzewną oraz żaby,
c) gady - 6 gatunków, a wśród nich: żółw błotny, jaszczurka żyworodna i zwinka oraz rzadkie gatunki występujące na tym obszarze: padalec, żmija zygzakowata, zaskroniec.
d) ptaki - wśród nich 146 gatunków lęgowych i kilkadziesiąt zalatujących i przelotnych, reprezentowane są przez: gęś gęgawa, brodziec krwawodzioby, żuraw, kulik wielki, orzeł przedni, wodniczka, orzeł bielik, błotniak zbożowy, orlik krzykliwy, kobczyk, zielonka, przepiórka, sieweczka rzeczna, dubelt, brodziec samotny, dzierzba rudogłowa, rybitwa zwyczajna, dzierzba czarnoczelna oraz bocian czarny.
e) ssaki - wśród nich występuje 40 gatunków: łoś, wilk, wydra, bóbr, rzęsorek rzeczny, smużka, gronostaj oraz inne.



Kultura materialna i turystyka

W obrębie Poleskiego Parku Narodowego wyznaczonych zostało kilka ciekawych szlaków turystycznych, i pieszych. Wydzielono również kilka miejsc na pola biwakowe: na przykład w miejscowości Rybakówka nad jeziorem Łukie k. wsi Zawadówka, we wsi Pieszowola na śródleśnej polanie, w Babsku k. Urszulina oraz w Łowiszowie nad jeziorem Wytyckim. Na terenie Parku znajduje się także muzeum w miejscowości Załucze Stare - 6 km od Urszulina.
Park znajduje się w obrębie jednostki geologicznej zwanej Polesiem.
Polesie - jednostka fizyczno-geograficzna, która stanowi południowo-zachodni obszar Niżu Wschodnioeuropejskiego. Usytuowane jest na terytorium trzech państw: Białorusi, Polski i Ukrainy. Jest ono płaską równiną, która leży w dorzeczu rzeki Prypeci (jest to dopływ Dniepru) oraz rzeki Bugu. Obie te rzeki, dzięki dopływowi Muchawiec (prawy dopływ Bugu) oraz dopływ Pinę (lewy dopływ Prypeci) połączone są przez kanał Dniepr - Bug. Polesie stanowi jeden z największych na obszarze Europy terenów zabagnionych i występuje tu duża liczba płytkich jeziora.
W obrębie Polesia wydzielono szereg makroregionów, na obszarze Polski występuje z tego Polesie Podlaskie (Polesie Lubelskie) i Polesie Wołyńskie.